Otonom bakımın felsefesi: operatörün makinesiyle kurduğu sahiplenme ilişkisi arızaları önler, üretim sürekliliğini korur.
Bir makine arızalandığında çoğu işletmede ilk tepki aynıdır: "Bakım ekibini çağıralım." Bu yaklaşım yıllardır üretim sahalarında normal kabul edildi. Operatör makineyi kullanır, bakım ekibi ise sorun çıktığında müdahale eder. Ancak dünya standartlarında üretim yapan şirketler farklı bir bakış açısına sahiptir. Makineyi en iyi tanıyan kişi, makinenin operatörüdür. İşte otonom bakımın temel felsefesi burada başlar.
Otonom bakım, operatörlerin bakım personelinin yerini alması değildir. Amaç; operatörün makinesini tanıması, normal çalışma koşullarını bilmesi ve anormallikleri erkenden fark edebilmesidir. Çünkü bir makinedeki birçok büyük arıza aslında küçük belirtilerle başlar: Gevşeyen bir civata, artan bir titreşim, olağan dışı bir ses, küçük bir yağ kaçağı, biriken kir ve toz... Bu belirtiler zamanında fark edilmediğinde duruşlara, kalite problemlerine ve yüksek bakım maliyetlerine dönüşür.
Otonom bakımın ilk adımı temizliktir. Ancak amaç güzel görünen makineler oluşturmak değildir. Ben buna "Makinenin elinin yüzünün açılması" diyorum. Temizlik sırasında operatör; yağ kaçaklarını görür, kırık ve çatlak parçaları fark eder, gevşemeleri tespit eder, aşınmaları gözlemler. Kir ve pis birçok problemi gizler. Temizlik ise makinenin gerçek durumunu görünür hale getirir. Bu nedenle TPM yaklaşımında temizlik bir bakım faaliyetidir.
Bir bakım teknisyeni bir makineyi haftada bir veya ayda bir görebilir. Operatör ise her gün, her vardiya, saatler boyunca aynı makineyle çalışır. Bu nedenle anormallikleri fark etme konusunda en büyük avantaj makine operatöründedir. Başarılı işletmelerde operatörler şu soruyu sorar: "Makinem bugün dünden farklı davranıyor mu?" Bu yaklaşım sayesinde sorunlar büyümeden yakalanır.
Otonom bakımın en önemli çıktılarından biri sahiplenmedir. Çalışanlar kullandıkları makineyi kendi sorumluluk alanları olarak görmeye başladıklarında davranışlar değişir. Makine artık "Şirketin makinesi" olmaktan çıkar, "Benim makinem" anlayışı gelişir. Bu kültür oluştuğunda; arızalar azalır, duruşlar azalır, ekipman ömrü uzar, bakım maliyetleri düşer, üretim performansı yükselir.
Otonom bakım, operatörlere ek iş yüklemek için geliştirilmiş bir sistem değildir. Tam tersine, makinelerimizin daha güvenilir çalışmasını sağlayan ve arızaları oluşmadan önlemeyi amaçlayan bir yönetim yaklaşımıdır. Gerçek başarı, operatörlerin makineyi sadece kullanan kişiler değil, aynı zamanda onu koruyan ve geliştiren ekip üyeleri haline gelmesiyle elde edilir. Çünkü en iyi bakım, arıza meydana geldikten sonra yapılan değil, arızanın oluşmasına fırsat vermeyen bakımdır.